İsrail basınında yer alan Maariv'in haberine göre, İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu'nun eşi Sara Netanyahu'nun eski temizlikçisi Sylvie Gancia, Başbakanlık Konutu'nda çalıştığı dönemde kötü muameleye, hakarete ve cezalandırmaya maruz kaldığını öne sürerek Netanyahu ve ilgili kurumlara 650 bin şekel (10 milyon 360 bin TL) tazminat davası açmıştı. Buna karşın Sara Netanyahu ise Gancia'nın medyaya konuşarak itibarını zedelediği gerekçesiyle karşı dava açmıştı. Bugün gelinen noktada davayı kazanan Silvi Gancia, bu sabah İsrail merkezli 103FM’de bir röportaj verdi ve konuyla ilgili açıklamalarda bulundu. “Çok sevindim, adaletin ve gerçeğin gün yüzüne çıkması için neredeyse yedi yıldır bekliyordum” dedi.
Bir önceki mahkemede Gancia’nın Sara Netanyahu’ya iftira attığına hükmedilerek 100 bin şekel tazminat ödemesine karar verildikten sonra derin bir üzüntü içine giren Gancia, “İsmim ve hayatım için mücadele ettim, çünkü gerçekten çok şey kaybettim. İnanamadım para ödemem gerektiğini düşünüyordum, ancak avukatım bana hiçbir şey ödemem gerekmediğini söyledi. Tanrıya şükür, yargıcın konunun ne olduğunu anladığını ve benim iftira atmadığımı, sadece kalbimden geçenleri söylediğimi fark ettiğini anladım” ifadelerine yer verdi.
Balfour’daki kreşte çalışırken yaşadığını iddia ettiği zorlu deneyimleri anlatan Gancia, “Orada yaşadıklarım, başbakanın kreşinde yaşayabileceğimi en kötü rüyalarımda bile beklemediğim şeylerdi” diye paylaştı.
Yaşadıklarının psikolojisini olumsuz etkilediğini belirten Gancia, “Müdürü olduğum, iyi ve mutlu bir hayat sürdüğüm bir kreşten ayrıldım ve ne yazık ki Balfour’da cehennemi gördüm. Bütün gün ağladım. Çığlıklar, küfürler, aşağılanmalar. Travma ve anksiyete içindeydim; geceleri yataktan kıpırdayamıyordum ya da çocuklarım için alışverişe çıkamıyordum” şeklinde konuştu.
Sara Netanyahu’nun ölümünün onun yüzünden olacağını ifade ettiğini ve kendisine askı ile saldırdıktan sonra yere yatarak bağırmaya devam ettiğini anlatan Gancia, “Küçük bir fırça ile dört ayak üstünde halıları temizlemek zorundaydım. Ayağa kalkmam yasaktı. Çığlıklar vardı; gömleğini iyi ütülemediğimi söylediği için neredeyse sıcak ütüyü yüzüme fırlatacaktı. Bir keresinde yüzüme bir askı fırlattı, sonra yere uzandı ve benim yüzümden öleceğini haykırdı. Bütün gün ağlıyordum” şeklinde yaşadıklarını anlattı.